لعنت برشیطان رجیم رانده شده از درگاه حق

به نام خداوندی که بخشنده و مهربان است

سپاس آن خدایی که به من نعمت سلامتی داد و من با آن نعمت 22 بهمن سال90

را در میان جمع مردم نیشابور بودم

مردمی که شاید به ایران زیاد نیاید اما به استان کمی نیست و شاید به استان هم زیاد نیاید

 اما در خودش عالمیست و قطره ای از ایران

 سرفراز منم من که خود را هیچ میپنداشتم و از ترس گم شدن ما بین قطره ها هیران بودم اما دریافتم قطره چون جمع گردد دریا شود و

حاصل جمع تمام قطره هاست اقیانوسی بیکران و من رفتم بارون میبارید و مردم چتر به دست من و خواهرم زیر یه چتر بودیم که من چون خواستم فیلم برداری کنم جدا شم بارون که کم کم شد برف روی سرم میبارید و من دستمو به شکل حفاظ روی مبایل پر خاصیتم

 گزاشته بودم:))خلاصه 53 دقیقه فیلم گرفتم اما من چون فیلم بردار لایقی نبودم نتونستم به طور

احسنت بگیرم اما تونستم در حد خودم بگیرم اما به علت حجم بالاش آپلود نشد خواستم

عکساشو ببرم و بزارم به علت گرافیک پایینم فتوشاپ برای برش باز نشد من هم با پرینت راحت نیستم گفتم نوشته هام توی مجله امتیاز نیاره چیزی نیست من برای خدا مینویسم اگر راست بگم:))22 بهمن ما موندیم تقریبا دو ساعت زیربارش بارون و برف نه لای ترافیک بلکه به شعار و ما بین جمعیت ما گفتیم که درسته دیده نمیشیم اما هستیم و خدامون و امام زمانمون و رهبرمون و  کشورمون رو دوست داریم ما هم از همه قشری بودیم موندیم زیربارون با چتر شاید با بارونی با نایلون بدون چتر و...وقتی برگشتم دیدم سرم میسوزه دو تا قرص  سرماخوردگی خوردم و یه استامینوفن که آروم شم و نهار دعوت بودیم و اما من حالت تهوع داشتم ازسردرد نرفتم هیچکدوم از اون دو جایی که دعوت داشتیم نرفتم میخوام بگم مسخره کنین بخندین و شوخی بیخود کنین اما کسی که توی مشکلات جدی می ایسته ماییم تازه من که چیزی نیستم وقتی فیلم برداری میکردم قصدم این بود که خدا جاشو بهم بنمایه که بزارم که فعلا نمیشه اما میخواستم علاقمو به وطنم نشون بدم بگم که ما جون دادیم جونامون رفتن لای سیم و مین و قطعه قطعه شدن اما عراقیهای اشغالگر زندشون هم اونقدر نمیارزید که شهید لاله گون ما من همیشه وقتی دلم میگیره میرم پیش شهدای گمنام من  توی این شهر فسقلی به خاطر حجابم شاید مسخره شم شاید نماز اول  وقت رو مسخره کنن اما من میخونم که وسیله ی دفاع من همینه قلم من دیگه مال من نیست قلممو من وقف دستای بریده ی عباس کردم که اگر توی کربلا حضور داشت خدا میدونه که کسی جرات نداشت نزدیک حریم حرم شه

دعا:خدایا به حق خوبانت به حق دستای بریده ی عباس علمدار و گلوی تشنه ی حسین و جگر پاره پاره ی امام حسن و اما جواد الائمه به امامای عزیزم که یکی پس از دیگری شهید شدن به امام علی که فرقش شکافته شد به پهلوی شکسته ی بانو((من خجالت میکشم بگم بی بی یا مادر))فاطمه ی زهرا به نوزادش محسن که به دنیا نیومد تا نامی نیک به تاریخ بزاره که اگر مییومد میزاشت به پیامبر شهیدمون که توسط زن یهودی شهید شد و به هرچی میشه قسم داد خواسته ای دارم افضل بر خوشبختی و موفقیت و همسر خوب و ...میخوام تمام خواسته هامو فدا کنم و بگم خدای من جهانی منتظر منجی هست ظهور امام زمان رو نزدیک و نزدیک و...نزدیک تر کن و سلامتی امام زمانمو همیشگی کن که درسته نمیبینیمش اما اون ما رو میبینه و اگر خورشید دیده نشه باز هم نورش هست در هر پستویی که کوچکترین روزنه ای داشته باشه اللهم صلی علی محمد و آل محمد آمین یارب العالمین:))